بدان ساحل یکی کشتی گران بود

سر موئی ز وصل من نیابی

بسی رفتند و گفتند و شنیدند

که تا هر دو بدریائی رسیدند

همه پر رخت و پر بازارگان بود

چون از زن آن جوان نومید درماند

یکی بازارگان را پیش خود خواند