دو حاجب بر در سلطان جان بود

چنان اعجوبه آفاق بودی

که آفاقش همه عشاق بودی

دو ابرویش که هم شکل کمان بود

چو چشمی تیر مژگانش بدیدی

دلش قربان شدی کیشش گزیدی

که دیدی ابروی آن دلستان را