که هم حیران و هم مبهوت می شد

به آخر مرد و جان آن پدر سوخت

چه می گویم جگر کو صد جگر سوخت

پدر بی خود پی تابوت می شد

چو خاک افشاند بسیار و فغان کرد

دلی پر درد سر بر آسمان کرد

چنین گفت ای که پیوندت نبودست