چنین گفت ای که پیوندت نبودست

که هم حیران و هم مبهوت می شد

چو خاک افشاند بسیار و فغان کرد

دلی پر درد سر بر آسمان کرد

تو معذوری که فرزندت نبودست

فراغت داری از درد من آنگه

که هستی از پس پرده منزه