که هستی از پس پرده منزه

چنین گفت ای که پیوندت نبودست

تو معذوری که فرزندت نبودست

فراغت داری از درد من آنگه

گر استغفار بی پایان ندیدی

حدیث کلبه احزان شنیدی

پسر را چاه و زندانست آنجا