فراغت داری از درد من آنگه

دلی پر درد سر بر آسمان کرد

چنین گفت ای که پیوندت نبودست

تو معذوری که فرزندت نبودست

که هستی از پس پرده منزه

گر استغفار بی پایان ندیدی

حدیث کلبه احزان شنیدی