بچندین گاه خوش دم درکشیدی

چو از گریه بپالودی دماغم

مرا در کلبه احزان نشاندی

جهانی آتشم در جان فشاندی

تو گوئی هرگزم روزی ندیدی

چرا کردی چنین بیدادی آخر

بمن یک نامه نفرستادی آخر