ز علم و حکمت وی گردد آگاه

که او ره باز می ندهد کسی را

چو تو بود آرزوی وی بسی را

که می ترسد که گر یابد کسی راه

پسر گفتا که آنجا برنهانم

که من خود حیلت این کار دانم

پسر شد با پدر القصه در راه