که او ره باز می ندهد کسی را

نمیرم همچو دنیادار مردار

پدر گفت او نه زن دارد نه فرزند

بدو هستند خلق آرزومند

چو تو بود آرزوی وی بسی را

که می ترسد که گر یابد کسی راه

ز علم و حکمت وی گردد آگاه