فرود آمد ز اسپ آن عالم آرای

که هست آن عاشق بی دل گرفتار

ندارد هیچ شهوت صادقست او

به سر عشق بازی لایقست او

نهادش بر کنار از مهر دل پای

بدست خویش یک یک خار دلدوز

برون می کرد از پایش همه روز