تو گوئی مرده بر بستری بود

بآخر دیگری در پیش آمد

قوی بی قوت و بی خویش آمد

نزار وزرد و خشک و لاغری بود

بپرسیدند کآخر کیستی تو

که مرده گوئیا می زیستی تو

چنین گفت او که لختی پوستم من