پس آتش گفت کارم روشنائیست

زبان بگشاد آتش گفت هین کیست

جوابش داد آنجا سوخته باز

که هستم آشنا ای یار دمساز

تو تاریکی ترا چه آشنائیست

جوابش داد حالی سوخته خوش

که تاریک از که ام الا ز آتش