بجز تو من نمی دارم کسی دوست

ترا گر دوست داری نیست پیشه

ولی من دوستت دارم همیشه

ترا گر چه بود چون من بسی دوست

چگونه گویمت ای عالم افروز

که یک دم دوستی از من درآموز

چنان می زی، که هر دم صد جهان جمع