چگونه گویمت ای عالم افروز

ولی من دوستت دارم همیشه

ترا گر چه بود چون من بسی دوست

بجز تو من نمی دارم کسی دوست

که یک دم دوستی از من درآموز

چنان می زی، که هر دم صد جهان جمع

ز شوق او چو پروانه ست زان شمع