چنان می زی، که هر دم صد جهان جمع

بجز تو من نمی دارم کسی دوست

چگونه گویمت ای عالم افروز

که یک دم دوستی از من درآموز

ز شوق او چو پروانه ست زان شمع

اگرچه نه بعلت می توان یافت

ولیکن هم بدولت می توان یافت