بدست خویش در خاک کهن نه

چو خط بستد حسن را گفت ای پیر

چو جانم در رباید مرگ تقدیر

مرا چون پاک شستی در کفن نه

بگفت این و برآمد جان پاکش

جهانی خلق گرد آمد بخاکش

نهادند آن خطش در دست آنگاه