نهادند آن خطش در دست آنگاه

بدست خویش در خاک کهن نه

بگفت این و برآمد جان پاکش

جهانی خلق گرد آمد بخاکش

نشستند آن جماعت تا شبانگاه

نخفت آن شب حسن در فکر می بود

همه شب در نماز و ذکر می بود