نشستند آن جماعت تا شبانگاه

بگفت این و برآمد جان پاکش

جهانی خلق گرد آمد بخاکش

نهادند آن خطش در دست آنگاه

نخفت آن شب حسن در فکر می بود

همه شب در نماز و ذکر می بود

بدل می گفت زیرک اوستادم