ز تشریف الهی حله در بر

چنان درخواب دید آن شمع ایمان

که شمعون بود در جنت خرامان

ز عز پادشاهی تاج بر سر

لبی خندان رخی تابان چو خورشید

مسلم کرده دارالمک جاوید

حسن گفتش که هین چونی درین دار