مسلم کرده دارالمک جاوید

ز عز پادشاهی تاج بر سر

ز تشریف الهی حله در بر

لبی خندان رخی تابان چو خورشید

حسن گفتش که هین چونی درین دار

چنین گفتا چه می پرسی ببین کار

سرای من بهشت جاودان کرد