که نکشافد زمین از شومی ما

نبارد سنگ بر مردم بیکبار

اگرچه میغ ترک آسمان کرد

تعجب گر کنی زان می توان کرد

خورد ما را ز نامعلومی ما

تو پنداری که ازمردان راهی

کدامین مرد، سرگردان راهی