چرا نبود ز شادی در دلم شور

بدو گفتا چرا شادی چنین تو

که از شادی نگنجی در زمین تو

جوابش داد آن زنبور کای مور

که هر جائی که می باید نشینم

زهر خوردی که می خواهم گزینم

بکام خویش می گردم جهانی