بدو گفتم که من این می ندانم

حلالی می خورد قوت جهانی

که جزیت از جهودان می ستاند

وز آنجا می خورد، به زین که داند

من آن دانم که من ننگ جهانم

که باید صد جهود بس پریشان

که تا خواهند از من جزیت ایشان