دلش گرداب دریای بلا شد

چنان درکار آن برنا زبون گشت

که عقل پیر او عین جنون گشت

ز عشق روی او پشتش دو تاشد

بآخر خویشتن را وقف او کرد

همه کاری بجای او نکو کرد

اگر روزی ندیدی چهره او