چنین گفتا که کیست این مبتلائی

ز هر کنجی یکی می گفت این کیست

که بس با زینت و با زیب و بازیست

بره می رفت زالی با عصائی

که حق از حضرتش مهجور کردست

بمکر از پیش خویشش دور کردست

که گر از خویش معزولش نکردی