فرود آید بآخر خانه بر تو

تو هم گر خانه سازی درین راه

درو میری چو کرم پیله ناگاه

بسی بارست ای دیوانه بر تو

مشو دلشاد از کاشانه خویش

مکن دل تنگ از ویرانه خویش

که نه دلتنگ مانی تو نه شادی