حکیمانی که پیش شاه بودند

که بودش از همه عالم گزیری

سواد ملکش از مه تا بماهی

ز شرقش تا بغربش پادشاهی

که اجری خواره درگاه بودند

چنین گفت ای عجب روزی بایشان

که حالی می رود بر من پریشان