چه می خواهی ازین غم کشته راه

کنی با دوستان ما چنین کار؟

رسن در گردن شخصی میفگن

که چون چنبر نهادش چرخ گردن

فلا تحزن فانا قد غفرناه

چو بشنیدم من آن آواز عالی

ز هیبت شد دو دستم سست حالی