نیابی هیچ جائی، چند پوئی

چراغ روح تو چون مرد ناگاه

نیابی سوی او یا بوی او راه

چراغ مرده را چندانکه جوئی

چراغ مرده را ماتم مکن تو

که افسوسست هین مشنو سخن تو

خنک آن سگ که مردورست از عم