ز عشق ثقبه لعلش ز لولو

نثارش نافه مشکین نبودی

چه گویم ز ابروی همچون کمانش

که زاغی بود زلف دلستانش

هزاران ثقبه در دل مانده هر سو

در آن ثقبه چرا و چون نگنجد

که از تنگی نفس بیرون نگنجد