که از تنگی نفس بیرون نگنجد

ز عشق ثقبه لعلش ز لولو

هزاران ثقبه در دل مانده هر سو

در آن ثقبه چرا و چون نگنجد

ز دیری گه مگر می خواست مامون

که آید آن غلام از پوست بیرون

که تا مامون بداند کان پری چهر