که هرکش بر ملک ملک اختیارست

برو ریزید و برگیریدش از راه

منادی گر زهر سو برنشانید

که می گویند واسپش می دوانید

سزای او بتر زین صد هزارست

چو حق از بهر خویشت آفریدست

برای قرب خویشت آوریدست