برای قرب خویشت آوریدست

که هرکش بر ملک ملک اختیارست

سزای او بتر زین صد هزارست

چو حق از بهر خویشت آفریدست

بنگذارد تو مرد بی خبر را

که باشی یک نفس چیزی دگر را

وگر بگذاردت کارت فتادست