که باشی یک نفس چیزی دگر را

چو حق از بهر خویشت آفریدست

برای قرب خویشت آوریدست

بنگذارد تو مرد بی خبر را

وگر بگذاردت کارت فتادست

که صاعی خفیه در بارت نهادست

چرا می آید این رفتن گرانت