مگر جائی جوانی گرم رو بود

سرخسی بود پیری خالوش نام

بسی بردی بسر با خضر ایام

که او نو بود و جانش نیز نو بود

دلی بود از حقیقت غرق نورش

نبودی هیچ کاری جز حضورش