گشاد از خواب مستی چشم حالی

تو گفتی آتشی در قعر جان دید

پسر چون پاره با خویش آمد

شهش با لشکری در پیش آمد

بدید آن خلوت و آن جای خالی

گرفته مرده راتنگ در بر

ستاده بر سر او شاه و لشکر