به رامش فزاید تن زادمرد

همی هرک بینی تو اندر جهان

دلی نیست اندر جهان بی نهان

ز اندوه باشد رخ مرد زرد

برین بر یکی خوبی افزای پس

که باشد ز هر درد فریادرس

اگر تاجدارست اگر پهلوان