همی هرک بینی تو اندر جهان

که ای مرد باهنگ و روشن روان

چنین بی بهانه همی داریم

زمانی به تیمار نگذاریم

دلی نیست اندر جهان بی نهان

ز اندوه باشد رخ مرد زرد

به رامش فزاید تن زادمرد