ز اندوه باشد رخ مرد زرد

زمانی به تیمار نگذاریم

همی هرک بینی تو اندر جهان

دلی نیست اندر جهان بی نهان

به رامش فزاید تن زادمرد

برین بر یکی خوبی افزای پس

که باشد ز هر درد فریادرس