بیک دیدن که او را دید بشناخت

چنان کش گفته بود آن شاه سرور

چو در نظاره آمد شاه آفاق

پسر را دید حالی در میان طاق

برخود خواندش و بگرفت و بنواخت

بدو بخشید حالی مادرش را

بسی غم خورد پیر غم خورش را