بسی غم خورد پیر غم خورش را

بیک دیدن که او را دید بشناخت

برخود خواندش و بگرفت و بنواخت

بدو بخشید حالی مادرش را

ازین قصه بدان کز آشنائیست

کزو هر ذره در روشنائیست

اگر ذره نیابد روی خورشید