ازین قصه بدان کز آشنائیست

برخود خواندش و بگرفت و بنواخت

بدو بخشید حالی مادرش را

بسی غم خورد پیر غم خورش را

کزو هر ذره در روشنائیست

اگر ذره نیابد روی خورشید

شود محجوب چون بیگانه جاوید