تراهیچ آرزوئی هست در خاک؟

سزای دوستان اینست ما دام

که گردونشان رود بر هفت اندام

بدوگفتند ای جرجیس و ای پاک

مرا گفت آرزو آنست اکنون

که یک بار دگر در زیر گردون

کنندم پاره پاره در عذابی