شدی عاشق تر و حیران بماندی

روان می گفت شعر و می فرستاد

بخوانده بود آن گفتی بر استاد

غلام آنگه بهر شعری که خواندی

برین چون مدتی بگذشت یک روز

بدهلیزی برون شد آن دلفروز

بدیدش ناگهی بکتاش و بشناخت