دلی دارم ز درد خویش خسته

چرا جز در میان خون نگردم

چنان گشتم ز سودای تو بی خویش

که از پس می ندانم راه و از پیش

به بیت الحزن در بر خویش بسته

بزای بند بندم چند سوزی

بر آتش چون سپندم چند سوزی