چنین قصه که دارد یاد هرگز

نبودش هیچ مقصودی ز فریاد

که داند تا که دل چون می شد ازوی

جهانی را جگر خون می شد از وی

چنین کاری کرا افتاد هرگز

بدین زاری بدین درد و بدین سوز

که هرگز در جهان بودست یک روز!