جهانی را جگر خون می شد از وی

بسی فریاد کرد آن سرو آزاد

نبودش هیچ مقصودی ز فریاد

که داند تا که دل چون می شد ازوی

چنین قصه که دارد یاد هرگز

چنین کاری کرا افتاد هرگز

بدین زاری بدین درد و بدین سوز