همه عمرم بسر شد ور بتر بود

همه در خون جان خویش بودم

که تا بودم زیان خویش بودم

بامید بهی تا کم خبر بود

جهان چون صحتم بستد مرض داد

جوانی برد و پیری در عوض داد

چو من هم نیستم از جسم و جانی