مرا در دست هر ساعت هزاران

ننزدیک دلم بنشین زمانی

که چندانی غم و اندوه دارم

که گوئی بر دلی صد کوه دارم

که بر دل درد می بارد چو باران

گل عمر عزیزم بر سر خار

به پایان بردم و من بر سر کار