چو در کار خدا چون و چرا نیست

عجب نبود که نتوان داد آواز

چو بی علت شد ستم رانده او

شوم بی علتی هم خوانده او

امید از حق بریدن هم روا نیست

چو قهرش حکم کرد و راندم آغاز

عجب نبود که لطفش خواندم باز